La Serena en Valparaiso

Chili is even wennen. We moeten onze draai een beetje vinden. Van San Pedro de Atacama zijn we met een bus naar Calama gegaan en vanuit daar zijn we naar La Serena gevlogen. In Calama heb je als toerist niets te zoeken. Het enige wat je in de omgeving zou kunnen doen, is de kopermijnen bezoeken. Die schijnen echter niet heel bijzonder te zijn. Verder lopen er in Calama vooral veel “schaars geklede vrouwen”. Dit terwijl het er niet eens heel warm is.

La Serena

In La Serena hebben we een heel schattig hostel. Een soort van woonhuis net buiten de binnenstad. We hadden alleen even gemist dat we de badkamer moesten delen. Gelukkig was het er heel schoon en zaten er hele prettige mensen in het hostel. De binnenstad van La Serena hebben we snel verkend, het nabij gelegen Isla de Damas blijkt gesloten te zijn en de pinguïns waarvoor we onder andere hier naartoe zijn gegaan, blijken op het moment niet in grote hoeveelheden aanwezig te zijn.

Daarbij zijn we ondertussen bezig met het vastleggen van onze trip naar de Paaseilanden. Nadat we wat gedoe hadden met de creditcard en de tickets niet konden boeken, blijken de tickets opeens tot half januari 2023 uitverkocht te zijn (er gaan maar twee vluchten per week). En daarna zijn ze bizar duur! Oftewel: we gaan niet naar de Paaseilanden. Een domper, aangezien dit (vooral voor Menno) één van de verwachte hoogtepunten van de reis is.

Dit alles maakt het “we moeten onze draai een beetje vinden”.

Valle del Elqui

Het enige wat er in La Serena overblijft, is een bezoek aan Valle del Elqui. Ook deze toer wordt weer voor een behoorlijk hoge prijs aangeboden. We besluiten een auto te huren om zelf deze route af te leggen. In onze ANWB-reisgids, staat namelijk uitgelegd hoe je eenvoudig deze route zelf kunt rijden.

Na wat autoverhuurbedrijven gehad te hebben, besluiten we een Citroën C3 te huren. Vanwege mijn lengte even getest of ik er in pas en het paste prima. Toch krijgen we kosteloos een upgrade naar een megavette full-option Peugeot 308… Helemaal geen vervelende bak! Heerlijk om weer eens auto te rijden. We scheuren door de Vallei del Elqui en verkennen de dorpjes El Molle, Vicuña, Monte Grande, Cochiguas en Pisco Elqui. In de hele streek worden druiven ten behoeve van de productie van Pisco geteeld. Een Pisco proeven zit er voor mij helaas niet in. In Chili mag je maar 0,05 promille alcohol in je bloed hebben als je rijdt. Menno kon dus wel een Pisco pakken. Ook al zijn de dorpjes niet heel bijzonder, het totale plaatje van de kale bergtoppen met in de valleien de wijnranken is wel prachtig!

Een beetje spiritualiteit

In de Valle del Elqui worden schijnbaar veel bijzondere trillingen waargenomen (wij hebben er niets van gemerkt). De reden van de trillingen is dat het dal op één van de wereldmeridianen (chakra’s) ligt en kosmische stralingen aantrekt. Ook in dit gebied (en waarschijnlijk hierdoor) ook weer veel hippies. Daarbij heeft deze omgeving één van de meest stofvrije hemels, waardoor in dit gebied ook sterrenkijken populair is. In ons hostel verbleef een Nederlands koppel die dit de avond ervoor hadden gedaan. Uit hun verhaal maakten we op dat we niet veel meer zouden zien dan we in Cusco met Tijn [e-38] Sophie hadden gezien. Daarbij is het nu nagenoeg volle maan, waardoor de sterren weer slechter zichtbaar zouden zijn. Sterrenkijken hebben we dus overgeslagen.

Valle del Río Hurtado

Het voordeel van het huren van een auto; je kunt de dag zelf indelen. Na Valle del Elqui, hadden wij dus de mogelijkheid om via een andere route terug te rijden naar La Serena. Dit hebben we gedaan via Valle del Río Hurtado. Prachtige route door een wat grilliger landschap dan de Valle del Elqui. Enige nadeel is dat een behoorlijk deel van deze vallei over onverharde wegen leidde. Ondanks dat onze flitsende bolide niet tegensputterde, voelde het niet helemaal fijn om met zo’n strakke bak over deze wegen te rijden.

Valparaíso

Vervolgens zijn we vanuit La Serena met de bus weer doorgegaan naar Valparaíso. Valparaíso is een havenstad, een 100 kilometer westelijk van de hoofdstad Santiago gelegen. De stad is grotendeels tegen hellingen gebouwd en werkelijk alles lijkt hier met een kwast aangeraakt of met een spuitbus bespoten te zijn. Alle huisjes, steegjes, trapjes, hekjes en muurtjes zijn mega kleurrijk. Naast keurig schilderwerk, ook veel street art en graffiti. Je ziet ook veel artistieke mensen door de stad lopen. Ondanks dat onze reisgids op meerdere plekken waarschuwt voor de gevaren van Valparaíso (criminaliteit), merken we daar weinig van. Sterker nog; in mijn optiek hangt er een ontzettend goede sfeer in de stad!

Op de eerste avond eten we Congrio in de buurt Cerro Concepción, één van de betere buurten van de stad, waar je ook enkele “balkons” hebt van waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Congrio (gebakken zeepaling) is een regionale specialiteit, maar blijkt in werkelijkheid weinig weg te hebben van de paling zoals wij hem kennen. De zeepaling is een stuk groter en het gerecht lijkt meer op een stevige witvis. De graad is groot en lijkt meer op een skelet dan op graad. Het is overigens wel een heerlijk gerecht!

We starten de tweede dag met een ontbijt. Dat doen we iedere dag, maar deze keer ontbijt op bed. In het hostel waar we slapen is het gebruikelijk dat het ontbijt op de kamer wordt gebracht. Wat een heerlijk begin van de dag… Hier kunnen we wel aan wennen!

De dag vervolgen we met een wandeling van zo´n tien tot vijftien kilometer door de stad om alle bezienswaardigheden te bekijken. Onze route leidt ons langs Plaza Sotomayor, Plaza Echaurren en Plaza Weelwright (de pleinen) én langs Cerro Artillería, Cerro Santo Domingo, Cerro Cordillera, Cerro Concepcíon, Cerro Alegra, Cerro Bellavista en Cerro Florida (de heuvels). Het nadeel van de heuvels is dat je niet gemakkelijk “op hoogte” kunt blijven. Helaas kan je niet van de éne naar de andere heuvel lopen. Oftewel; veel trappen, klimmen en dalen! Ook brengen we een bezoek aan het marine museum.

Ons gevoel over de stad blijft hetzelfde; er hangt een heerlijk sfeertje! Al zien we ook wel een andere kant van Valparaíso; veel daklozen en mensen die al vroeg op de dag onder invloed van drank en/of drugs “verdwaald” over straat dwalen.

Overigens moeten we wel...

… onze eerste indrukken een beetje bijstellen! De Chilenen zijn misschien bij aanvang wat terughoudender, maar als je er een gesprek mee aangaat, zijn ze ook hartstikke spontaan en vriendelijk. Je moet gewoon even wat investeren. En gelukkig raken we door Valparaiso langzaamaan enthousiast(er) over Chili!