Buenos Aires

De hoofdstad van Argentinië! Een enorme stad met veel Europese invloeden. In sommige wijken heb je het idee dat je door Europese steden loopt. De Europese invloeden zijn het gevolg van de vele immigranten in de voorbije eeuwen, met name vanuit het Europese continent. Een stad waar rijkdom dicht bij armoede ligt, maar als je jezelf verdiept in de economie van Argentinië begrijp je ook dat het werkelijk alle kanten op gaat. Periodes van torenhoge inflatie (het jaar 2022 wordt waarschijnlijk afgesloten met een inflatie van 96%!), een zeer instabiele munt, perioden van privatisering en nationalisering van bedrijven wisselen elkaar snel af en het land staat al jaren op omvallen. Aangezien er in Buenos Aires héél véél mensen wonen, is het geen wonder dat al deze bizarre wendingen ook invloed hebben op veel mensen in deze stad.

Buenos Aires is ook een bruisende stad! Het heeft een ongekend nachtleven, heerlijke straatbarretjes en -terrasjes waar je goed kunt eten of borrelen en uiteraard wordt de tango er nog veel gedanst. De jongere generatie schijnt de tango wel te verleren, maar nog altijd is het een populaire dans.

Aankomst van Wout en Eel

Natuurlijk willen we de jongens verwelkomen op de luchthaven. Onderweg kijken we nog een keer op Flight Radar om te zien of ze al onderweg zijn. Het vliegtuig maakt net een bochtje en zou dan onze kant uit moeten komen. En jawel… We kijken naar rechts en zien in de verte een blauw vliegtuig aankomen. Aangezien de kleuren van de nationale vliegtuigmaatschappij in Argentinië vergelijkbaar zijn met die van KLM, is het even lastig om vast te stellen of ze het zijn. Maar het blijkt het enige vliegtuig te zijn wat de luchthaven nadert.

De eerste dag staat vooral in het teken van wat praktische zaken regelen, maar nog meer van bijkletsen. We merken dat we veel te vertellen hebben en schieten van de hak op de tak. Heerlijk!

De wijken Retiro en Recoleta

Vanaf de tweede dag zijn we de stad gaan verkennen. We beginnen met een Free Walking Tour die ons door de wijken Retiro en Recoleta leidt. De tour begint bij het 'Teatro Colón', één van de vijf beste theaters ter wereld met een uitmuntende akoestiek. Het pand is van binnen alleen te bewonderen als je naar een voorstelling gaat, dus wij hebben slechts de buitenkant mogen aanschouwen. Verder leren we dat voor de aanleg van 'Avenida 9 de Julio' (de verkeersader van de stad!) in totaal zo’n vijfendertig blokken met woningen en andere panden hebben moeten wijken. De aanleg is gestart in 1912 en afgerond in 1997. In de aanleg ging nog wel eens wat fout. Zo ligt er in het midden een busbaan met perrons, maar zijn ze vergeten dat de deuren aan de andere kant van de bus zaten. Resultaat; de bussen rijden in tegengestelde richting. Ook horen we nog wat leuke verhalen over de geschiedenis van de stad, zoals een verhaal over een rijke dame die begin twintigste eeuw een paleis liet bouwen met uitzicht op de kerk waar zij na haar dood bijgezet zou worden in de grafkelders. Deze rijke dame had echter haar ex-schoondochter Corina Kavanagh een beetje in het harnas gejaagd (ze vond haar niet goed genoeg voor haar zoon), waarop de ex-schoondochter (ook behoorlijk vermogend) een foeilelijke wolkenkrabber op een plaats precies tussen het paleis en de kerk in liet bouwen. Overigens was dat met die rijke dames ook nogal een dingetje in het Buenos Aires van begin twintigste eeuw. Zij streden onderling om de machtigste vrouw van Buenos Aires te worden. Een andere rijke dame heeft daarom haar villa bijvoorbeeld aan Vaticaanstad gedoneerd. In deze villa is hedendaags dan ook de Ambassade van Vaticaanstad in Argentinië gezeteld. Nooit geweten dat Vaticaanstad überhaupt ambassades had.

Het kerkhof Recoleta

Eerlijk gezegd vind ik het altijd een beetje gek om een begraafplaats te bezoeken, als je niet bewust naar iemands graf gaat. Deze begraafplaats uitgezonderd, aangezien dit zelfs als “bezienswaardigheid” in de reisgids staat vermeld. Aan deze begraafplaats ligt zelfs een ontwerp van een Franse architect ten grondslag. De begraafplaats is een soort miniatuur van de stad met brede straten en smalle steegjes en herbergt meer dan 6.000 graven en mausolea. Enkele tientallen hiervan worden zelfs beschermd als nationaal monument. De rijke dame van het verhaal over het paleis vond het kerkhof Recoleta niet voldoende, echter hebben vele bekende personen uit de Argentijnse geschiedenis hier hun laatste rustplaats gevonden. Onder deze bekende personen ook de welbekende Eva Perón (oftewel; Evita). Zij was de tweede echtgenote van de toenmalige president Juan Perón en is vooral populair geworden voor haar hulp aan de armen en de arbeidersklasse. De door haar opgerichte stichting bouwde huizen en scholen én heeft er voor gezorgd dat iedereen in Argentinië dezelfde zorg kan krijgen. Haar lichaam heeft echter nogal een bizarre tocht gemaakt door Buenos Aires, maar ook door de Zuid-Europese steden, voor het uiteindelijk is bijgezet in het familiegraf van de familie Duarte (Eva’s familiegraf). Eén van de redenen hiervan is dat door de dictatuur volgend op het bewind van Perón, alles wat met Perón te maken had verboden was. De naam mocht zelfs niet uitgesproken worden.

De wijken La Boca en San Telmo

In de wijk La Boca is ooit de nederzetting ontstaan, die uiteindelijk uitgegroeid is tot het huidige Buenos Aires. In deze wijk is uiteindelijk het havengebied ontstaan. Je merkt dat de wijk ook een stuk rouwer en volkser is dan de wijk Recoleta, waar wij onder andere slapen. Geen statige panden zoals je die ook in Parijs en Milaan tegenkomt, maar kleurrijke laagbouw, voornamelijk gemaakt van golfplaten. Deze wijk is enorm toeristisch, maar tegelijkertijd ook enorm sfeervol. We zien hier de eerste tango langs de kant van de straat gedanst worden. In de wijk La Boca is ook het stadion Boca Juniors gevestigd, al twijfel je door de kleurstelling van het enorme stadion wel eerst of je voor het stadion staat of voor een vestiging van Ikea. Overigens komen het blauw en geel van Boca Juniors veel terug in de wijk.

Daarna zetten we onze wandeling door naar de wijk San Telmo. Hier strijken we uiteindelijk neer op een terrasje op een pleintje, wat uiteindelijk een hele goede keuze blijkt te zijn. We zitten eerste rang om een koppel te mogen aanschouwen die een prachtig staaltje tangodansen weg zet. Prachtig om te zien!

Wat ik overigens niet wist, is dat de tango vooral door mannelijke Europese immigranten is ontstaan. Deze mannen vestigden zich in de buitenwijken van Buenos Aires en werden gezien als het klootjesvolk. In Buenos Aires hadden ze het zwaar, maar daarbij hadden ze ook heimwee naar het geluk wat ze in Europa achter hadden gelaten. Ze gingen voornamelijk in bordelen dansen en hiermee werd de tango “een droevige gedachte die via dans wordt uitgedrukt”. Een stukje drama zie je inderdaad wel terug in de manier van dansen, evenals passie en seksueel verlangen. Maar het is een heerlijk schouwspel om te zien, zeker onder het genot van een Argentijns wijntje, in de schaduw van de bomen, met 25 tot 30 graden in korte broek, op een sfeervol terras, op een pleintje ergens in Buenos Aires…